USP Uniek verkoopvoorstel 10%
785 woorden
4 minuten leestijd
files_alt not found!

Artishock begon in het huis van Otto Prinsen

‘Artishock begon in het huis van Otto Prinsen’

Piet van Dijk

De vraag waar en wanneer Artishock exact begonnen is, zal waarschijnlijk nooit met honderd procent zekerheid kunnen worden vastgesteld. Thea Prinsen, de weduwe van een van de oprichters Otto Prinsen kan veel over de begintijd vertellen, maar wat nou hét moment was, dat vindt ze zelf niet zo interessant. ,,Het was wel een mooie tijd.”

 

Er zijn drie data. Artishock zou in mei 1966 zijn opgericht op de eerste verdieping van de woning van Thea en Otto Prinsen, zo beweerde de eerste voorzitter Jan Visser. Wim de Kam, schrijver van een boek over Visser uit 2008, gelooft dat niet en geeft de eer aan Willem Jan van de Wetering, die de vereniging op 28 januari 1967 zou hebben opgericht in Galerie Soestdijk van Egbert Joosten. Of later, op de officiële notarieel vastgelegde oprichtingsdatum 4 maart 1967 in café De Gouden Ploeg.

 

Thea kent de eeuwige controverse over de precieze geboorte van de soos. ,,Ach, het is ook allemaal zo lang geleden”, mijmert ze. ,,Maar ik denk toch dat het november 1966 is geweest, bij ons thuis, dat besloten werd tot de oprichting van een kunstenaarsvereniging, op initiatief van Otto. Waarom ik dat denk? Het was namelijk heel kort na de geboorte van onze zoon Oscar en dat herinner ik me natuurlijk glashelder.”

Volgens Thea was het niet van meet af aan de bedoeling van haar man dat er een vereniging van kunstenaars zou komen. ,,Zijn eerste opzet was een steunpunt voor kunstenaars in Soest, een gelegenheid om als Soester gelijkgestemden elkaar te ontmoeten, met onder Ben en Herman Joosten en van Piet Riethoven. Iets later toen er meer mensen bij kwamen ontstond het idee een vereniging op te richten. Het is wel Otto’s initiatief geweest, daarvan ben ik wel overtuigd. Het is echt hierboven begonnen.”

De nieuwe vereniging maakte voor het eerst gebruik van de Blauwe Kamer in De Gouden Ploeg, een klein zaaltje met een barretje, dat de verenigingsleden wel zelf moesten schoonhouden na afloop.

Thea was zelf werkzaam bij De Gouden Ploeg, die toen bestierd werd door Ries Stalenhoef en via haar werd het contact gelegd met Otto, die een ruimte zocht voor bijeenkomsten. ,,Zijn dochter studeerde Nederlands samen met Henny, die met Jan Visser is getrouwd, en via haar is Otto met Jan in contact gekomen. We mochten de grote zaal soms ook huren voor een avondje en daar deden we gekke dingen, dansen, klassieke muziek, het was een mooie tijd.”

De oude Lts aan de Molenstraat kon worden gebruikt voor tentoonstellingen. ,,Na een korte tijd begonnen ze met curussen geven in de school naast De Gouden Ploeg”, weet ze zich te herinneren. ,,Een tekencursus was de eerste waarmee Artishock begon.”

Toen de gemeente De Gouden Ploeg kocht en daar buitenlandse arbeiders tijdelijk huisvestte, week het nieuwe Artishock – de naam is bedacht door Julia van Schaik en volgens Thea werd die naam al vanaf het begin gebruikt – voor de soosavonden uit naar De Kleine Witte aan de Molenstraat, later d’Oude Enghe geheten. ,,En toen nog een tijdje in het inmiddels afgebroken café De Rode Haan aan de Birkstraat”, herinnert Thea zich.

Het werd 1969 toen Artishock in het St. Jozefgebouw, het voormalige klooster aan de Steenhoffstraat, kon trekken. Thea laat een uniek boekje zien uit 1971 met een uitgebreid cursusaanbod. ,,En achter de bar stond Tante Cor, ik zou niet eens weten hoe ze met haar achternaam heette. Toen Beatrix en Claus een keer een expositie kwamen openen, had ze haar eigen mooie kopjes van huis meegenomen om de gasten in stijl te kunnen bedienen.”

De periode rond 1984 dat Artishock gesplitst werd in een cursusdeel en een soos herinnert Thea zich ook nog goed. ,,Het was een roerige tijd. De gemeente had het idee om in de nieuwe wijk Overhees een cursuscentrum en een bibliotheek onder te brengen. Dat was in het toenmalige centrum De Borg, dat later C-Drie en nu Idea heet.”

Otto Prinsen was behalve kunstschilder ook liefhebber van jazz. ,,Hij ging wel eens naar jazzavonden aan de Bosstraat, in het voormalige Bosch en Duin, en hij nodigde wel eens musici uit voor Artishock”, zo verklaart Thea de inmiddels niet meer weg te denken band tussen Artishock en jazz.

Van meet af aan is ze zeer betrokken geweest bij het wel en wee van Artishock, ook na het overlijden van Otto in 2006. ,,Dat komt natuurlijk ook omdat Semmy hier ook al heel wat jaren actief is. In het begin kon ik nog niet zoveel activiteiten bijwonen, omdat ik met drie kleine kinderen thuis zat”, vertelt ze. ,,Nu heb ik me inmiddels teruggetrokken van vrijwilligerswerk, maar ik kom nog regelmatig bij activiteiten. Artishock is zoiets unieks in Soest!”

Nieuwsoverzicht

Onze samenwerkingspartners