Ruud Termijn, een bijzondere kunstenaar
Tot 1998 bezat Ruud nog een kroeg en een discotheek in Utrecht. Voor zijn café Jazz Alley ontwierp en maakte hij zelf de inrichting uit o.a. oude olievaten en boodschappenwagentjes en kreeg hiermee affiniteit met metaal, lassen en buigen. Hij kwam tot de ontdekking dat het werken met metalen in allerlei vormen hem eigenlijk beter beviel dan het vak van horeca-ondernemer. Hij gooide het roer om, verkocht zijn zaken en wijdde zich grotendeels aan de kunst. Voor zijn levensonderhoud was hij nog een aantal jaren shiatsu-masseur maar vanaf 2017 werd hij fulltime kunstenaar, het jaar overigens waarin hij ook in Artishock exposeerde.
Ruud is volledig ‘autodidact’, hoewel zijn vader ook kunstenaar was en de vraag is in hoeverre het kunstenaarschap erfelijk is. De inspiratie voor zijn werken vindt hij in de natuur maar vooral op terreinen met zware industrie zoals die in Rotterdam te vinden zijn waar hij graag op zijn motor doorheen rijdt. Ruud slaat die beelden op in zijn hoofd, foto’s worden niet gemaakt om te voorkomen dat het werk een kopie van de werkelijkheid wordt.
In zijn atelier in Soest experimenteert hij met allerlei soorten metalen, het etsen van het metaal in zuurbaden en het verder bewerken van zijn creaties met o.a. autolak en kunsthars. Hij zoekt steeds naar nieuwe toepassingen en als een experiment via een model op kleine schaal aan zijn verwachtingen voldoet past hij de methode toe op definitief werk. Soms krijgt zijn werk na voltooiing een titel, soms niet. “Ik laat dit over aan de toeschouwer” zegt Ruud die vervolgens die input soms gebruikt voor een titel. Over het algemeen draagt zijn werk geen boodschap uit, hoewel hier ook uitzonderingen op zijn en hij op subtiele wijze de toestand in de wereld verbeeld. Tevreden over het uiteindelijke resultaat is hij eigenlijk nooit. Een sterk aspect van zijn werk is dat het ‘vele gezichten heeft’, afhankelijk van de hoek van waaruit je het werk bekijkt.
Het liefst zou Ruud in een grote industriële ruimte werken, om grote objecten te kunnen maken maar dat laat zijn huidige atelierruimte niet toe. In die zin heeft hij verwantschap met Anselm Kiefer maar met werk op een andere schaal.
Kleinere voorwerpen zoals lampen, kandelaars en andere ornamenten in metaal kunnen hier natuurlijk wel. Ook het ontwerpen van interieurs voor cafés en kapperszaken zijn bij Ruud mogelijk. Zijn atelier heet dan ook: ‘Ruud Termijn, Metal Art & Design’.
Ruud doet geen onderzoek naar het werk van andere kunstenaars om te voorkomen dat zijn werk een bepaalde richting wordt opgestuurd. Wel brengt hij ons een jonge bekende Nederlandse kunstenaar, Joseph Klibansy onder de aandacht.
Het werk van Ruud kan gezien worden als uniek en Ruud als een eenling in de Nederlandse kunstwereld.
