De logica van de natuur

Voorstelling

Kornelis: “Je zit bijna tussen de bladeren en dan beleef je de de voorstelling extra. Mij spreekt werk aan waar je bijna in kunt verdwijnen”. Kornelis Ram vindt het leuk om iets uit de natuur te pakken, te vergroten en weer te geven. Hij gebruikt foto’s, kleurproeven en schetsen als voorstudie en gaat thuis in zijn atelier aan de slag. Soms grijpt hij terug op een foto maar hij maakt altijd zijn eigen compositie en voorstelling. Kornelis Ram vertelt honderduit over zijn ervaringen met de schilderkunst en hoe hij het liefste op zijn eigen manier een schilderij aanpakt. Een manier die houvast biedt maar ook zeker vrijheid om de voorstelling te maken waarin de toeschouwer kan verdwalen. 

Lagen

Kornelis Ram vertelt dat er verschillende stadia zijn die hij doorloopt om tot een eindresultaat te komen. Het begin is een gekleurde onderlaag, als halftoon voor de ‘onderschildering’. Zo kan hij verschillende kleuren combineren met vormen en de compositie van het werk.

Dan volgt er een experiment met het realiseren van een laag perspectief waarbij hij inzoomt op datgene dat de aandacht trekt. Wat bij veel van zijn complexere schilderijen onmisbaar is bij dit proces, is een goede tekening die Kornelis één op één overneemt op het doek. De tekening fungeert als constructie voor het uiteindelijke schilderij. Dan bouwt Kornelis het schilderij op in semi transparante lagen, als een bouwwerk met vele verdiepingen. Hierdoor krijgt zijn werk glans en diepte.

Het eindresultaat is inderdaad dat je in het schilderij wordt gezogen op het aandachtspunt wat Kornelis graag ziet gebeuren. Naarmate je steeds verder naar achteren loopt gaat het schilderij over van fictief naar realistisch. Hierdoor zul je jezelf de rust geven om langer naar het schilderij te kijken dan gebruikelijk. Met als gevolg verstilling en rustig kijken, een meditatief moment.

Verwondering en bewondering voor alledaagse schoonheid

Ongeveer tien jaar is Kornelis Ram actief bezig in de schilderkunst. Vroeger in zijn kindertijd was hij al dol op tekenen en kopieerde hij de bouwwerktekeningen van zijn vader. Als hij eenmaal bezig is met tekenen en schilderen, verdiept hij zich er steeds verder in en laat dan bijna niet meer los. Dat geldt ook voor zijn verwondering voor de natuur. Zijn liefde voor symetrie, regelmaat in objecten heeft verwantschap met zijn vak, bouwkundig tekenaar.

Kornelis; ‘Als je heel goed kijkt dan zie je de fijne structuur van de nerven van het blad en hoe het blad is gevormd.’  Het zit zo knap in elkaar dat olieverf wel dé verf is waarmee Kornelis al zijn voorstellingen schildert. Hij haalt voornamelijk zijn inspiratie uit de Noordelijke Realisten. Dan hebben we het over de schilders van deze tijd.

Kornelis heeft bewondering voor Wachtmeester, Janhendrik Dolsma, Joke Frima en Peter Durieux.